باز هم سپاسگزار و غمگینم. کلیک
و همچنان امیدوارم این اتفاق نیفته، بیان تنها خونه امن من بود و از اینکه زندگی جوری پیش رفت که نوشتن در اینجا رو به روزهایی که نمیدونستم کی قراره برسن موکول میکردم، متنفرم.
آدرس دیلی ها رو سیو کردم البته هنوز افرادی هستن که چیزی نگفتن اما امیدوارم باز هم بتونم به نوشتههاتون دسترسی داشته باشم، نوشته هایی که میشه آخر شبها بهشون پناه آورد.
متاسفانه دیلی خودم ( https://t.me/vrnjka ) چون بچهای دانشگاه دارنش دیگه مثل قبل نمیتونم توش بنویسم. و خب درحال حاضر قصدی هم برای زدن چنل پابلیک جدید ندارم. تنهای خونهی امن من اینجا بود و خب داره خراب میشه.
ممنون میشم اگر دوست داشتید، دیلی شما رو داشته باشم.
به امید روزهای بهتر برای همه و ایران.
