Yalda Night🍉

 

بیدار شو که در شب یلدای نیستی

در پرده است چشم ترا طرفه خواب‌ها

بیداری حیات شود منتهی به مرگ

آرامش است عاقبت اضطراب‌ها

_صائب تبریزی

 

یلداتون مبارک گوگولیا^^

می‌خواهم در غروب چشمانت ذوب شوم

اما امواجشان من را غرق می‌کنند.

گریه

گریه دارم.

ولی نمیاد.

ای عزیزم!

ای شیرکاکائوی عزیزم! 

نمیدانی دنیا بدون تو معنی ندارد که، مراقب خودت باش عزیزکم:)

_دوست‌دار تو آرنیکا.

تو

دیشب روحم به گذشته سفر کرد، تو رو دوباره دیدم اما در آخرین لحظات زندگیت روی تخت بیمارستان، هیچکس من رو نمیتونست ببینه ولی من به وضوح همه چی رو دیدم. دیدم که چشمات باز بودن و بدنت داشت سرد میشد. فقط میتونم بگم کاش بودی. 

-براساس واقعیت

 

+نزدیک بود دخترهمسایه‌مون چند روز قبل از تولدش توسط مامانش کشته بشه، در واقع مامانه حواسش نبوده ماشین رو از دنده خارج کنه بعد روشنش کرده بچه هم جلوی ماشین بود و اره.. زده بچه‌ش رو خاک کرده ولی خداروشکر زنده‌ست و عملش کردن و یک مدت نمیتونه راه بره.

:)))))

کلیک

من نرسیدم هیچ یک از ترک ها رو گوش بدم، ام وی رو هم هنوز ندیدم ولی فقط فقط با خوندن لیریک یک ترک فهمیدم این زیباترین آلبومی هست که وجود داره:)))) نامجون... نامجون واقعا زیباست:))))) وای تابوتم کجاست میخوام بمیرم از شدت زیباییش:))) 

آزادی خواهان حقیقی

حدود دو ساعت دیگه ایران بازی داره (ای دوستان میدانید که اگر ببریم فردا تعطیل میشه؟!) 

خب خیلی جاها دیدم که یک سری افراد دوست دارن ایران ببره یک سری هم دلشون میخواد ببازه. نمیخوام راجب اینکه کدوم درسته یا کدوم غلط صحبتی بکنم چون هر کس افکار و عقاید خودش رو داره و قابل احترام هستن ولی یک چیزی که این روز ها به طور کاملا آشکار دیدم و خیلی من رو ناراحت میکرد این بود که ما مردم ایران آزادی رو خودمون از خودمون دریغ کردیم، ممکنه بپرسید چرا؟! الان میگم.

منظور هیچکس از آزادی این نیست که فقط حجاب برداشته بشه، اینکه شال یا روسری باعث بشه یک زن ایرانی نتونه احساس آزادی داشته باشه یا نتونه پیشرفت بکنه یک حرف کاملا نادرسته، بلکه منظور از آزادی، آزادی در انتخاب و آزادی در بیان (نه اینجا:/) هستش، اینکه من بتونم بیان کنم که دوست دارم تیم کشورم بازی رو ببره و کسی درنیاد به این صحبت و انتخاب من توهین بکنه یعنی من آزادم، درسته من تا الان افراد زیادی رو دیدم که مخالف برد تیم کشورمون هستن اما به هیچ عنوان به خودم اجازه ندادم توهینی بکنم و آزادی بیان رو از هموطنان خودم که در یک زمینه دید کاملا متفاوتی با من دارند رو حقیر بشمرم. اما شاید عده محدودی به این موضوع توجه کردن و اکثریت در هر دو طرف هر چیزی از دهنشون در اومده به همدیگه گفتن ناگفته نماند بعضی برای یکدیگر آرزوی مرگ کردند:) تا قبل از این اتفاق این حرف «مسئولین هم از همین مردم هستن» خیلی برام کلیشه ای بود و درکش نمیکردم اما در این روزها کاملا این رو درک کردم و فکر میکنم تا زمانی که خودم یک اصل اخلاقی رو نتونم رعایت بکنم نباید انتظار داشته باشم دیگری هم رعایت بکنه.

امیدوارم روزی برسد که همه ما آزادی‌خواهان نخست بیاموزیم که چگونه به یکدیگر آزادی بدهیم.